Dwars op dit vluchtige cybertijdperk staan de schilderijen van Arthur Remmig (Rhoon 1971). Met zijn afbeeldingen tracht hij de kijker de rust te bieden die in onze tijd zo ongewoon is geworden.
In de schilderijen huist een zekere mystiek en poëzie die bereikt wordt door de vele lagen olieverf en unieke structuren die als ondergrond op het linnen worden aangebracht.
In het figuratieve werk van Arthur Remmig staat vaak de mens centraal. Veelal zien we een gedaante in een bepaalde houding die langzaam wegvloeit in een met 'aardtinten' gevulde achtergrond. De gezichten daarentegen zijn in meer detail uitgewerkt. Zo ontstaat er een combinatie van schoonheid en verval.
